LA CHICA DEL CORO
Kaj ti je deklica
Eslovenia, 2025
Iraupena: 89’
Zuzendaria: Urška Djukić
Gidogileak: Urška Djukić, Maria Bohr
Aktore-taldea: Jara Sofija Ostan, Mina Švajger, Sasa Tabakovic, Natasa Burger
Urška Djukiere esloveniarra Marine Atlanen belaunaldi berekoa da (biak ala biak laurogeiko hamarkadaren amaieran jaio ziren); eta, beraz, nerabezaroa eta haurtzarotik helduarorako garaia urte bertsuetan bizi izan zuten. “Gradiva”-n ardatza gizonezkoena baldin bazen, “La chica del coro” filmak Ama Birjinaren arketipo femeninoa berrasmatzen du, Izan ere, nazioartean eman zaion izenburuak (“Little Trouble Girls”, Sonic Youthen abesti bati erreferentzia eginez) eta jatorrizkoak (Halako zerbait: “Zer du, bada, txarretik, neska?”) zer ikusiko dugun iradokitzen digute. Bere buruaz ziurra eta oso bitxia den obra liluragarria sortu du Djukiersek; gaztaroko zinemako tropoak joritasunaz eta bizitasunaz blaitzen dituen konbinazioa.
Opera prima hau desioz eta erruz betetako mosaiko aberatsa da, Europako ekialdean hamasei urteko neska bat zer den ederto adierazten duena. Hasiera batean pentsa dezakegu tarte handia dagoela haien eta gure munduaren artean, baina han, hemen bezala, neskek “Maria” izenaz osatutako izen konposatuak dituzte. Eta detaile txiki horren bitartez, emakumeak jaio denetik daraman zama historikoa erakusten da, bizitza osoan eraman beharko duena, horren jakitun izan zein ez. Filmak sexua eta bekatua plano berean jartzen ditu modu zintzoan, baina ez du ezer ebatzi nahi, ez guretzat eta ez protagonistarentzat.
LA CHICA DEL CORO
Kaj ti je deklica
Eslovenia, 2025
Iraupena: 89’
Zuzendaria: Urška Djukić
Gidogileak: Urška Djukić, Maria Bohr
Aktore-taldea: Jara Sofija Ostan, Mina Švajger, Sasa Tabakovic, Natasa Burger
Urška Djukiere esloveniarra Marine Atlanen belaunaldi berekoa da (biak ala biak laurogeiko hamarkadaren amaieran jaio ziren); eta, beraz, nerabezaroa eta haurtzarotik helduarorako garaia urte bertsuetan bizi izan zuten. “Gradiva”-n ardatza gizonezkoena baldin bazen, “La chica del coro” filmak Ama Birjinaren arketipo femeninoa berrasmatzen du, Izan ere, nazioartean eman zaion izenburuak (“Little Trouble Girls”, Sonic Youthen abesti bati erreferentzia eginez) eta jatorrizkoak (Halako zerbait: “Zer du, bada, txarretik, neska?”) zer ikusiko dugun iradokitzen digute. Bere buruaz ziurra eta oso bitxia den obra liluragarria sortu du Djukiersek; gaztaroko zinemako tropoak joritasunaz eta bizitasunaz blaitzen dituen konbinazioa.
Opera prima hau desioz eta erruz betetako mosaiko aberatsa da, Europako ekialdean hamasei urteko neska bat zer den ederto adierazten duena. Hasiera batean pentsa dezakegu tarte handia dagoela haien eta gure munduaren artean, baina han, hemen bezala, neskek “Maria” izenaz osatutako izen konposatuak dituzte. Eta detaile txiki horren bitartez, emakumeak jaio denetik daraman zama historikoa erakusten da, bizitza osoan eraman beharko duena, horren jakitun izan zein ez. Filmak sexua eta bekatua plano berean jartzen ditu modu zintzoan, baina ez du ezer ebatzi nahi, ez guretzat eta ez protagonistarentzat.
