MINOTAURO

Frantzia, 2026
Iraupena: 135’

Zuzendaria: Andrey Zvyagintsev
Gidogileak: Andrey Zvyagintsev, Simon Lyashenko
Aktore-taldea: Dmitriy Mazurov, Iris Lebedeva, Varvara Shmykova, Juris Zagars

“Fjord” bezala, Andrey Zvyagintseven azken filma Canneseko 79. edizioko irabazle nagusietako bat izan zen. Epaimahaiaren Sari Nagusia jasotzean, zuzendari errusiarrak, erbesteratua bera, mezu bat bidali zion eszenatokitik Vladimir Putini, Ukrainako gerraren sarraskiari amaiera emateko eskatuz. Horixe da, hain zuzen ere, bikoteari eta askatasunaren mugei buruzko “parabola ilun” honetan azpimarratzen den gaia, halaxe deskribatu baitzuen Fabien Lemercier kritikariak Cineuropan, Claude Chabrolen (1969) “La mujer infiel” lanaren egokitzapen libre gisa azaldua.

Zvyagintseyk gustuko ditu irudi mitologiko handiak. Bere aurreko filmetako batek “Leviatán” (2014) zuen izenburua, eta oraingo honetan labirintoko munstroa baliatuko du errusiarrek Ukrainan egindako inbasioaz hitz egiteko, baina familiako argazki baten bihotzetik. Ikuspuntu intimo horretatik abiatuta, ia ezkontzako thrillerrarena bera, Zvyagintsevek 2022ko Errusiaren ispilu bat eraiki nahi du, noiz-eta Ukrainan ezaguna den “operazio berezia” izenekoaren garaiaren hasieran, denok ezagutzen dugun gerra eragin zuen unean. Eta hura irudikatzeko, noraez moralaren, diruaren kulturaren, boterearen eta jabetza-senaren metafora zirraragarri bat sortzen du, askatasuna (emaztea, eta aldi berean, Ukraina), krimena eta inpunitatea lortzeko xedez. “Ezer ez da berriro lehen bezalakoa izango, egokitu beharra dago” dio “Minotaur” filmean pertsonaietako batek.