DISECCIÓN DE LA BONDAD EN TRES ACTOS

Titzina
Egilea: Diego Lorca
Zuzendaritza eta antzezleak: Diego Lorca, Pako Merino

Hiru ekitaldiko fartsa bat, publikoarekin batera eraikia
Oholtzan pertsona bat ikusiko dugu. Ilusionismoa eta hiru kontakizun erabiliz, egiari buruzko esperientzia bat ezagutaraziko digu. Antzezlan honetan mago batek eta bere laguntzaileak bururatzen zaizkien metodo xelebre guztiak erabiliko dituzte (batzuk ezin erridikuluagoak), hilda dagoen amaren pentsioa kobratzeko. Nekazari batek bere oroimena bihurrituko du, makina bat milioitako kalte-ordaina kobratzeko. Hamaika nortasun dituen iruzurgile xarmant batek bere inguru hurbilena arpilatuko du.

Izenburuak benetako disekzio morala proposatzen du, baina Titzinaren antzerkiak sermoia saihesten du. Egunerokotasunaren komikotasunak, zehaztasun narratiboak eta poetikak ezagutzen diren kontraesanetara hurbiltzeko balio dute: beharra, autoengainua, errua, biziraupena eta ontasunak ideia sinple izateari uzten dion eremu anbiguo hori.

Benetako egile-antzerkia
Titzina Santurtziko Antzerki Jaialdira iritsi izanak aukera ematen du giza portaeraren behaketa xehetik lantzen duen proposamen bat aurkitzeko. Giza esentziari buruzko bidaia komiko eta poetikoa, publikoa perspektiba aldatzera behartzen duten pertsonaietatik eraikia.